Na czym polega
Na wzór Sokratesa, który porównywał swoją pracę do sztuki położnej, logoterapeuta nie podaje gotowych odpowiedzi. Zadaje pytania, które pomagają rozmówcy „urodzić” własne odkrycie sensu.
Dlaczego nie radzić?
Sens jest osobisty i niepowtarzalny - terapeuta nie może go dać. Może jedynie poszerzyć pole widzenia, by klient sam dostrzegł możliwości, wartości i zasoby. Taki dialog chroni też przed moralizowaniem.
Przykładowe pytania
- Co w Twoim życiu jest dla Ciebie naprawdę ważne?
- Kto lub co na Ciebie czeka?
- Kiedy ostatnio czułeś/czułaś, że to, co robisz, ma sens?
- Jak chciałbyś/chciałabyś przejść przez to, czego nie możesz zmienić?
- Co powiedziałby o tym ktoś, kto Cię kocha?
Pokrewne
W logoterapii stosuje się też modyfikację postaw, technikę „Ecce homo” (przypomnienie o ludziach, którzy w podobnej sytuacji odnaleźli sens) i pracę z przeszłością jako skarbcem - tym, co zostało już urzeczywistnione.
Źródła
E. Lukas, prace o praktyce logoterapii; Wikipedia: Logotherapy.