Patogeneza a patoplastyczność
- Patogeneza opisuje, jak powstaje problem - jego przyczyny biologiczne, psychiczne, społeczne.
- Patoplastyczność opisuje, jak człowiek kształtuje swój stosunek do problemu: co robi z lękiem, depresją czy chorobą, jak może zmniejszyć to, co go łamie.
Termin upowszechniła zwłaszcza Elisabeth Lukas. Brzmi nieładnie, ale dotyka sedna logoterapii - kawałka ludzkiej wolności wobec własnego „bagażu”.
Diagnoza naprzemienna
Logoterapeuta prowadzi diagnozę dwutorowo: obok rozpoznania przyczyn szuka zasobów i przestrzeni, w której pacjent może zająć postawę.
Trzy źródła problemów
Zgodnie z ontologią wymiarową problem może mieć źródło:
| Źródło | Przykład | Rola terapii |
|---|---|---|
| somatogenne | choroba ciała | psychoterapia jako uzupełnienie leczenia |
| psychogenne | konflikt psychiczny, nerwica | psychoterapia jako metoda z wyboru |
| noogenne | kryzys sensu, konflikt wartości | szczególnie wskazana logoterapia |
Zob. nerwica noogenna.
Źródła
E. Lukas, H. Schönfeld, Psychoterapia z godnością; E. Lukas, prace o praktyce logoterapii; V. E. Frankl, Homo patiens.