Definicja
Wola sensu (niem. Wille zum Sinn) to według Frankla pierwotne i podstawowe dążenie człowieka do odnalezienia i wypełnienia sensu oraz urzeczywistnienia wartości. Nie jest wtórną racjonalizacją popędów - jest czymś specyficznie ludzkim.
Wola sensu a przyjemność i władza
Frankl przeciwstawiał wolę sensu:
- woli przyjemności (zasada przyjemności u Freuda),
- woli mocy (dążenie do wyższości u Adlera).
Szczęście i przyjemność są według niego skutkiem wypełnienia sensu, a nie celem, który można osiągnąć wprost. „Im bardziej człowiek goni za szczęściem, tym bardziej je od siebie odpędza” - to właśnie zjawisko hiperintencji.
Gdy wola sensu jest sfrustrowana
Niespełniona wola sensu prowadzi do frustracji egzystencjalnej i próżni egzystencjalnej, a niekiedy do nerwicy noogennej. Wtedy - jak pisał Frankl - człowiek często zastępuje sens pogonią za przyjemnością, pieniędzmi lub władzą.
Badania
Pojęcie to zoperacjonalizowali m.in. James Crumbaugh i Leonard Maholick, autorzy testu PIL (1964). Współczesne badania nad poczuciem sensu (np. M. Steger, P. Wong) wiążą je z dobrostanem, odpornością psychiczną i zdrowiem.
Źródła
V. E. Frankl, Wola sensu (The Will to Meaning, 1969); Człowiek w poszukiwaniu sensu.